Afscheid met een onbeschadigd blasoen.

Via deze brief wil ik alle mensen van Target, die ik in de afgelopen jaren heb ontmoet hartelijk danken  voor jullie clubgeest.

Hoewel ik geen grootmeester ben in het boogschieten heb ik baan 1 versleten.

Ik, linkspoot van natura, had mijn eigen manier van schieten.

Ik moest altijd links van het blazoen richten om zodoende toch punten te scoren.

Regelmatig had ik een positieve uitschieter en dat was dan het moment voor koffie.

De laatste tijd ging ik meer achteruit en Parkinson ging het winnen van mij.

Ik verloor steeds meer kracht in mijn armen en ging steeds meer trillen.

Ik kreeg meerdere suggesties hoe het wel zou lukken; een lichtere boog, kortere afstand , nog meer pauzes nemen enzovoort.

Waar ik voorheen 2 x per week ging schieten bleef het nu bij 1 x en de laatste tijd koos ik voor alleen de dinsdag.

Ik heb eind mei mijn laatste bardienst gedraaid en ook dat ging steeds moeilijker.

In donker met de scooter ging ook steeds moeilijker.

Vooral als het regende had ik  steeds meer hinder van schittering.

Ik heb het voornemen om nog een x langs te komen ook op donderdag even de hand te schudden.

Bestuur; ook al was ik  geen man om kranten op te halen, ik heb 1 x de klusdag mee gemaakt en dat vond ik een bijzondere dag.

Buiten schieten en thema schieten was niks voor mij.

Ik wil jullie danken en hoop nog eens te komen supporten.

Groet,

Mons Verkerk